พ่อแม่ก็แก่เฒ่า      จำจากเจ้าอยู่ไม่นาน
จะพบจะพ้องพาน    เพียงเสี้ยววานของคืนวัน
ใจจิงไม่อยากจาก   เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
เพราะชีพไม่ทนทาน   ยอมร้าวรานสลาย
ขอเถิดถ้าสงสาร    อย่ากล่าวขานให้ชำใจ
คนแก่ชะแรวัย      คิดเผลอไผลไปแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า   เพียงเมตตาช่วยอาทร
 ให้กินและให้นอน    คลายทุกข์พอสุขใจ
เมื่อยามเจ้าโกรธขึง    ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามปวดไข้   ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยงจโตใหญ่     แม้เหนื่อยก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ผล    เติบโตจนสง่างาม
ขอโทดถ้าทำผิด      ขอหั้ยคิดทุกๆยาม
ใจแท้มีแต่ความ  หวังติดตามช่วยอวยชัย
ต้นไม้ทีใกล้ฝั่ง มี หรือหวังอยู่ทนได้
วันหนึ่งคงล้มไป  ทิ้งฝั่งไว้หั้ยวังเวง